Jump to content

Émile Zola

Gikan sa Bikol Sentral na Wikipedia, an talingkas na ensiklopedya
Si Émile Zola

Si Émile François Zola (Plantilya:IPA2) (2 Abril 1840 – 29 Septyembre 1902)[1] sarong nangengenot na parasurat nin Pransya asin an pinakamatagom na parasurat na naturalista. Palaen sa pagigin pinaka mahalagang arogan sa panliteraturang paadalan nin naturalismo, si Zola saro man na lataw na para-ambag sa pagpauswag kan naturalismong pangteatro. Saro siyang nangengenot na pigura sa liberalisasyong pampolitika nin Pransya, asin man sa eksonerasyon o pagpawarang-sala ki Alfred Dreyfus, sarong opisyal kan hukbong-pandagat na sinapawan nin maling pagsasahot asin nahatulan kan hukoman na mapreso na ipinahayag sa lakop na pamayong bareta na pampahayagan na J'Accuse.

Mga tokda' ni Émile Zola

[baguhon | baguhon an source]
  • Contes á Ninon, (1864)
  • La Confession de Claude (1865)
  • Thérèse Raquin (1867)
  • Madeleine Férat (1868)
  • Le Roman Experimental (1880)
  • Les Rougon-Macquart
    • La Fortune des Rougon (1871)
    • La Curée (1871–72)
    • Le Ventre de Paris (1873)
    • La Conquête de Plassans (1874)
    • La Faute de l'Abbé Mouret (1875)
    • Son Excellence Eugène Rougon (1876)
    • L'Assommoir (1877)
    • Une Page d'amour (1878)
    • Nana (1880)
    • Pot-Bouille (1882)
    • Au Bonheur des Dames (1883)
    • La Joie de vivre (1884)
    • Germinal (1885)
    • L'Œuvre (1886)
    • La Terre (1887)
    • Le Rêve (1888)
    • La Bête humaine (1890)
    • L'Argent (1891)
    • La Débâcle (1892)
    • Le Docteur Pascal (1893)
  • Les Trois Villes
    • Lourdes (1894)
    • Rome (1896)
    • Paris (1898)
  • Les Quatre Evangiles
    • Fécondité (1899)
    • Travail (1901)
    • Vérité (1903, published posthumously)
    • Justice (unfinished)
  1. "Emile Zola Biography (Writer)". infoplease. Retrieved 2011-07-15.

Mga panluwas na takod

[baguhon | baguhon an source]

Plantilya:Country data 1840