Jacqueline Harpman

Si Jacqueline Harpman (5 Hulyo 1929 – 24 Mayo 2012) sarong parasurat asin sikoanalista na Belgianong Francophone⁣⁣.

Biograpiya

Si Jacqueline Harpman namundag kan 5 Hulyo 1929, sa Etterbeek, Belgium, kina Jeanne Honorez asin Andries Harpman. Nag-eksportar an mag-agom nin mga Belgian na tela asin lace sa mga kolonya sa Norteng Aprika asin nag-erok sana sa sarong apartamento pagkatapos kan pagkamundag ni Jacqueline. Siya an ikaduwang aking babae kan mag-agom. An saiyang tugang na babae na si Andrée matua saiya nin siyam na taon. An saiyang ama sarong Hudyo na namundag sa Netherlands, kaya an pamilya ni Harpman nagdulag pasiring sa Casablanca, Morocco kan an mga Nazi nagsalakay kaidtong Ikaduwang Gerang Pankinaban . Si Jacqueline binawalan na mag-adal sa French High School huli sa saiyang ginikanan na Hudyo, kaya ipinadagos niya an saiyang pag-adal sa sekondarya sa Mets Sultan College sa Casablanca. Duman, nabisto niya si Mademoiselle Barthes, an saiyang maestra sa Pranses, na iyo an saiyang pigtatawan nin kredito sa saiyang pagkamoot sa eleganteng tataramon kan ika-18 asin ika-19 siglo. Mantang yaon man sa Casablanca, kinaipuhan ni Jacqueline na magdangog kan pagkaongis ni Jacques Doriot sa mga Judio. An saiyang mga namamatian sa mga panahong ini an nagin inspirasyon kan En quarantine. An mga Harpman dai nagbalik sa Belgium hanggang sa matapos an gera kan 1945. An dakulang parte kan saiyang pamilya sa ama ginadan sa Auschwitz.

Pagbalik sa Brussels kan 1945, natapos ni Jacqueline an saiyang sekondaryang pag-aadal sa Lycée de Forest. Dangan, nagpoon siyang mag-adal nin medisina sa Université libre de Bruxelles (ULB). Kan 1948, nagkaigwa siya nin tuberkulosis asin in-admit sa sanatorium kan unibersidad kan Eupen, kun saen nagpoon siyang magsurat nin sarong dai pa naipublikar na nobela, an Les Jeux Dangeureux . Duwang taon siyang nakahigda sana sa sanatorium, bago siya tinogotan kan penicillin na ibalik an saiyang pag-adal sa medisina, na ipinadagos niya na dai natapos. Kan 1953, naagom niya an sarong Flemish na paragibo nin pelikula na si Émile Degelin [ fr ], na nakipagtabangan siya sa pagsurat asin pagdirehir nin nagkapirang pelikula. Nagdiborsyo sinda kan 1962.

Ipinublikar niya an saiyang enot na teksto na L'amour et l'acacia asin an saiyang enot na nobelang L'apparition des esprits kaiba an editor na si René Julliard. Kan 1959, naresibe niya an premyong Victor-Rossel para sa saiyang nobelang Brève Arcadie . Nagsurat siya nin para sa sinehan, naggibo nin mga brodkast pan radyo, asin nagsurat nin mga pagrepaso sa teatro. Kan 1963, inagom niya an arkitekto asin pararawitdawit na si Pierre Puttemans [ fr ], asin kan Agosto 19, ipinangaki niya an saiyang enot na aking babae, na si Marianne. Kan 1965, isinurat niya an saiyang ikatolong nobela na Les bons sauvages asin ipinangaki niya an saiyang ikaduwang aking babae, na si Toinon, kan Mayo 18.

Pagkagadan kan saiyang editor na si René Julliard kan 1962, siya "nagbugtak kan saiyang pluma sa tahaw kan pagsurat niya kan saiyang ikaapat na nobela". Huli sa kamawotan niya para sa pagbabago, nag-enrol siya sa ULB, kun saen nag-adal siya nin sikolohiya asin naggradwar na may disertasyon tungkol sa blind prognosis kan mga Rorschach test. Nagtrabaho siya nin pirang taon bilang sarong psychotherapist sa klinika kan Fond'Roy, na saiyang binayaan huli sa kaanggotan sa mga paagi nin pagbolong na piggigibo kan institusyon kan panahon na idto. Dangan nagpoon siyang magsanay nin pribado asin nagin interesado sa psychoanalysis. Ini an nagdara saiya na magpoon na mag-ensayo sa Belgian Psychoanalytic Society (1976). Duman, nagtrabaho siya kaiba si Jean Bégoin, sarong Parisian Kleinian psychoanalyst. Poon kan 1980, nagsurat siya nin mga artikulo para sa Belgian Psychoanalytic Review. An nagkapira sa saiyang pinakamarahay na mga artikulo tinipon kan saiyang agom sa publikasyon na Écriture et Psychanalyse (Mardaga 2011), kabali an sarong artikulo manungod sa mga bampira, saro pa manungod ki Proust, asin kadakol na mga artikulo manungod sa feminismo.

Mantang nagsasanay na magin sarong sikoanalista, nagpadagos siya sa pagsurat asin nagpublikar kan minasunod na mga nobela: La Mémoire trouble, (1987), La fille démantelée (1990), asin La plage d'Ostende (1991). An La plage d'Ostende nakaresibe kan premyong Point de Mire kan 1992. Dangan, ipinublikar niya an La lucarne, sarong koleksyon nin mga halipot na istorya kun saen binabalikan niya an mga mito ni Maria, Antigone, asin Joan kan Arc, asin Le Bonheur dans le crime . An nobelang ini nangyayari sa sarong eksistidong harong sa Brussels: an harong na Delune (kastilyo ni Feys) na namumugtak sa interseksyon kan mga avenue na des Phalènes asin Roosevelt. An plano kan nobela ginibo sa pakikipagtabangan sa saiyang agom na arkitekto, si Pierre Puttemans. Padagos siyang magkawat sa arkitektura sa saiyang trabaho sa paagi nin pagtampok nin sarong arkitekto sa En toute impunité, sarong nobela kun saen an tolong henerasyon nin mga babae naghihingoang mapreserbar an sarong gaba na kastilyo na haloy na nindang pagsasadiri. An arkitekto na nagpapatotoo sa istorya kan mga babaeng ini inaapod na Jean Avijl, literaryong alyas ni Pierre Puttemans. Kan 1995, ipinublikar niya an Moi qui n'ai pas connu les hommes (Ako na Dai Pa Nakamidbid nin mga Lalaki) ,. Ini an saiyang pinakaenot na nobela na dinakit-taram sa Ingles asin orihinal na ipinublikar sa irarom kan titulong The Mistress of Silence . Dangan ipinublikar niya an Orlanda kan 1996 ( Prix Médicis, 2006) asin L'orage rompu kan 1997. Para sa Le Passage des Éphémères (2004), hinagad niya ki Pierre Cugnon, sarong astrophysicist na nakadukot sa Royal Observatory of Uccle na giyahan siya sa Observatory tanganing maibugtak an saiyang istorya sa realidad. Sinimbag man niya an saiyang mga kahaputan para sa nobelang le temps est un rêve (2004). Dai niya itinago an saiyang pagkamoot sa pisika asin nainggit sa karakter gikan sa le temps est un rêve na tinawan nin pagkakataon na mabuhay nin ikaduwang buhay asin mag-adal nin pisika asin astropisika. Igwa siyang dakulang libreriya kun saen an mga libro sa teoretikal na pisika, mga siyentipikong journal, asin mga nobelang science fiction na pinaghalo-halo. Nagkapirang paragibo nin pelikula an interesado sa saiyang mga ginibo, kabali si Gérard Corbiau. Nagproponer siya nin sarong medyo kumpletong screenplay para sa le temps est un rêve, na nagduon kan flashback sa saiyang istorya.

Padagos si Jacqueline Harpman na nagsurat asin nagsanay nin psychoanalysis hanggang sa saiyang kagadanan kan 24 Mayo 2012 huli sa kanser. Matoninong siyang nagadan sa saiyang harong, na napapalibotan kan saiyang agom, kan saiyang mga aking babae, asin kan saiyang mga makoapo.

An duwang aking babae asin apat na makoapo ni Jacqueline gabos nagkokontribwir sa pagpapadanay na buhay kan saiyang mga kabtang. An saiyang mga aking babae, susog sa saiyang kamawotan, nagdeposito kan gabos niyang mga archive sa Archives et Musée de la Littérature [ fr ] sa Brussels kun saen an mga archivist gigibohon giraray an saiyang lamesa sa pagsurat.

Kan 2014 asin 2015, si Emilie Guillaume, sarong hoben na aktres gikan sa Brussels, nagtao nin buhay ki Joan of Arc sa sarong palabas na inaapod na Jeanne d'Arc au Troisième Degré (Joan of Arc sa Ikatolong Grado), na pinagsararo an teksto ni Jacqueline Harpman sa sarong pambihirang pagganap nin teatro, mga sirko, asin arte militar. Si Jeannine Pâque, an biograpo ni Jacqueline Harpman, segurado na gusto niyang mahiling an saiyang teksto na nagkukubogkubog sa paaging ini.

Poon kan mga taong 2010, an saiyang mga nobela naidakit-taram nin nagkapirang beses. Poon kan 2020 partikularmente, an Moi qui n'ai pas connu les hommes (Ako na Dai Pa Nakamidbid nin mga Lalaki) nagkaigwa nin panibagong kapangganahan, asin kan Pebrero 2025, igwa nang 23 na dakit-taram kan nobelang ini. Ilinadawan bilang sarong "Gen Z Handmaid's Tale", an nobela nagkaigwa nin dakulang traksyon kan amay na parte kan 2025 sa BookTok, an komunidad nin mga parabasa nin libro kan TikTok, pagkatapos na ipublikar giraray kan 2022. Nakatipon ini nin labing 178,000 na mga rating sa GoodReads, asin kan 2024, labing 100,000 na kopya an naipabakal sa Estados Unidos sana.

Mga Onra asin Premyo

• 1959 : prix Victor-Rossel para sa Brève Arcadie ,
• 1992 : prix Point de Mire ( RTBF ) para sa La Plage d'Ostende ,
• 1996 : prix Médicis para sa Orlanda ,
• 2003 : Prix triennal du roman de la Communauté française de Belgique para sa La Dormition des amants,
• 2019 : sarong avenida sa Uccle an nginaranan saiya tanganing tawan nin onra an saiyang trabaho sa bilog niyang buhay,
• 2020 : sarong bagong tinampo, kataid kan munisipyo kan Etterbeek, an nginaranan na Jacqueline Harpman,
• 2022 : an bagong libreriya kan munisipyo kan Molenbeek-Saint-Jean nginaranan saiya,
• 2024 : kan 5 Hulyo 2024, an Google Doodle idinusay saiya tanganing selebraron an saiyang kumpleanyo.

Listahan kan mga Gibo

• L'Amour et l'Acacia (coll. Nouvelles, 1958)
• Brève Arcadie (Julliard, 1959) prix Victor-Rossel
• L'Apparition des esprits (Julliard, 1960)
• Les Bons Sauvages (Julliard, 1966 et Labor, coll. Espace Nord, No. 79)
• La Mémoire trouble (Gallimard, 1987)
• La Fille démantelée (Stock, 1990)
• La Plage d'Ostende (Stock, 1991 et Livre de Poche No. 9587)
• La Lucarne (Stock, 1992)
• An Bonheur dans le crime (Stock, 1993)
• Moi qui n'ai pas connu les hommes (Ako na Dai Pa Nakamidbid nin mga Lalaki) (Stock, 1995 et Livre de Poche No. 14093)
• Orlanda (Grasset, 1996 et Livre de Poche No. 14468) ( prix Médicis )
• L'Orage rompu (Grasset, 1998)
• Dieu et moi (Mille et une nuits, 1999)
• Recit de la dernière année (Grasset, 2000)
• Le Véritable Amour (Ancrage, 2000)
• La Vieille Dame et moi (Le Grand Miroir, 2001)
• En quarantine (Mille et une nuits, 2001)
• Ève et autres novelles (Espace nord, 2001)
• La Dormition des amants (Grasset, 2002) ( prix du roman CF de Belgique )
• Le Placard à balais (Le grand miroir, 2003)
• Jusqu'au urder jour de mes jours (Labor, 2004)
• Le Temps est un rêve (Le Grand Miroir, 2004)
• An Passage des éphémères (Grasset, 2004)
• La Forêt d'Ardenne (Le grand miroir, 2004)
• En toute impunité (Grasset, 2005)
• Du côté d'Ostende (Grasset, 2006) ("grand prix SGDL de littérature" 2006, para sa kabilogan kan obra)
• Mes Œdipe (Grand Miroir, 2006)
• Ce que Dominique n'a pas su (Grasset, 2007)
• Écriture et Psychanalyse (Mardaga, 2011)