Jump to content

Saigyo

Gikan sa Bikol Sentral na Wikipedia, an talingkas na ensiklopedya
Saigyō Hōshi (西行法師)
Si Saigyō Hōshi sa Hyakunin Isshu
Si Saigyō Hōshi sa Hyakunin Isshu
MinundaganSatō Norikiyo (佐藤義清)
1118
Kyoto, Hapon
KagadananError: Need valid death date (first date): year, month, day
AlyasSaigyō
KasibotanPararawitdawit

Si Saigyō Hōshi (西行 法師; Japanese na pagsayod: [saꜜi.ɡʲoː, -ŋʲoː],[1] 1118 – Marso 23, 1190) sarong Hapon na pararawitdawit kan huring Heian asin amay na panahon nin Kamakura.

Agi-agi sa buhay

[baguhon | baguhon an source]
an portrait kan pading pararawitdawit na si Saigyō

Iminundag si Satō Norikiyo (佐藤義清) sa Kyoto sa sarong nobleng pamilya, siya nabuhay sa panahon kan traumatikong pagbalyo nin kapangyarihan sa pag-ultanan kan mga lumang noble sa korte asin kan mga bagong samurai na mga parapakilaban. Pagkatapos kan pagpoon kan panahon kan Mappō, an Budismo pigkonsiderar na nagluluya asin bako nang epektibo na paagi nin kaligtasan. An mga pagbabagong ini sa kultura sa panahon kan saiyang buhay nagdara nin pakamate nin kapungawan sa saiyang mga rawitdawit. Kan sia hoben pa, sia nagtrabaho bilang bantay sa retiradong Emperador Toba, alagad kan 1140 sa edad na 22, sa mga rason na dai pa aram ngunyan,[2] binayaan niya an kinabanon na buhay tanganing magin sarong monghe, na kinua an relihiyosong pangaran na En'i (円位).

Dai naghaloy kinua niya an panurat na pangaran na Saigyō (西行), boot sabihon "Paglakbay sa Sulnopan", sarong pagsambit sa Amida Buddha asin an paraiso sa Sulnopan. Nabuhay siyang solo sa halawig na panahon sa saiyang buhay sa Saga, Mt. Koya, Mt. Yoshino, Ise, asin kadakol pang ibang lugar, alagad siya mas midbid sa kadakol na halawig, poetikong mga pagbaklay na saiyang ginibo sa Amihanan na Honshū na sa huri nagtao nin inspirasyon ki Bashō sa saiyang Makitid na Dalan pasiring sa Laog.

Marahay siyang katuod ni Fujiwara no Teika.

An Sankashū (山家集; "Katiripunan nin sarong Harong sa Bukid") iyo an personal na koleksyon nin rawitdawit ni Saigyō. An iba pang koleksyon na kabali an mga rawitdawit ni Saigyō iyo an Shin Kokin Wakashū asin an Shika Wakashū.

Nagadan siya sa Templo nin Hirokawa sa Probinsya nin Kawachi (sa presenteng panahon Prepektura nin Osaka) sa edad na 72.

Kan panahon ni Saigyō, an Man'yōshū bako nang dakulang impluwensya sa waka na rawitdawit, kumpara sa Kokin Wakashū. Kun saen an Kokin Wakashū may kinaaraman sa suhetibong eksperyensya, pag-aling-aling nin tataramon, dalagan, asin eleganteng diksyon (bakong kolokyal o pseudo-Chinese), an Shin Kokin Wakashū (bilog sa rawitdawit na isinurat ni Saigyō asin iba pa na nagsusurat sa parehong estilo) bakong gayong suhetibo, igwa nin mas dikit na mga berbo asin mas interesado sa tataramon an pag-awit, na tinutugutan para sa pag-otro, igwa nin mga pahingalo sa dalagan, medyo mas kolokyal asin mas mapungaw asin mamundo. Huli sa maribok na panahon, si Saigyō nagtututok bako sana sa mono no aware (kamondoan gikan sa pagbabago) kundi pati na sa sabi (kapungawan) asin kanashi (kamunduan). Dawa ngani siya sarong mongheng Budista, si Saigyō nakadukot pa man giraray sa kinaban asin sa kagayunan kan naturalesa.

Mga halimbawa kan rawitdawit

[baguhon | baguhon an source]
Si Saigyō ni Kikuchi Yōsai

Kadakol sa saiyang pinakamidbid na mga rawitdawit an nagpapahayag kan tensyon na namatean niya sa pag-oltanan kan mga ideyal na Budista na may pagsikwal asin an saiyang pagkamoot sa natural na kagayunan. Kadaklan sa mga monghe naghagad kuta na magadan na nakaatubang sa Sulnopan, tanganing akoon kan Buddha, alagad si Saigyō nakua an Buddha sa mga burak:

Hapon Rōmaji Dakitaramon

願はくは
花の下にて
春死なむ
その如月の
望月のころ

Negawaku wa
Hana no moto nite
Haru shinan
Sono kisaragi no
Mochizuki no koro

Tuguti akong magadan sa tigsoli
sa irarom kan mga namumurak na kahoy,
pabayaan na sana
an bilog na bulan kan
bulan nin Kisaragi.[3]

An pagigin "daing puso" sarong ideyal kan pagkamonghe kan Budismo, na an boot sabihon an saro binayaan na an gabos na kamawotan asin pagkakabit:

Hapon Rōmaji Dakitaramon

心無き
身にも哀れは
知られけり
鴫立つ沢の
秋の夕暮れ

Kokoro naki
Mi ni mo aware wa
Shirarekeri
Shigi tatsu sawa no
Aki no yūgure

Dawa an sarong tawo
libre sa pasyon
mapahiro sa kamunduan:
banggi nin tigrakdag sa sarong katubigan
kun saen an mga snipe naglalayog paitaas.
[mayo nin termino sa orihinal na Hapon para sa 'banggi' asin an 'luminayog' sa totoo lang 'pagsirang (rise)' sana.
Si Watson bakong paratradusir kundi sarong paradagdag.

[4]

Si Saigyō nagbiyahe nin mahiwas, alagad an saro sa saiyang paboritong lugar iyo an Bukid Yoshino, na bantog sa mga burak nin cherry (Sakura):

Hapon Rōmaji Dakitaramon

吉野山
こぞのしをりの
道かへて
まだ見ぬかたの
花をたづねむ

Yoshino-yama
Kozo no shiori no
Michi kaete
Mada minu kata no
Hana wo tazunen

Malilingawan ko an agihan na pigmarkahan ko
sa Bukid Yoshino kan nakaaging taon,
maghanap nin mga burak
sa mga direksyon
Dai pa ako nakaduman.[5]

  • An mga pagbaklay ni Saigyō sarong inspirasyon para sa babaeng palasyo na si Lady Nijō, na nagrekord sa saiyang Towazugatari na siya nangaturugan na magsurat nin kaparehong libro sa pagbiyahe pagkatapos na mabasa an obra ni Saigyō sa edad na 8. Si Nijō kan huri nagsunod sa mga lakad ni Saigyō kan siya nagin sarong Budistang madre, na nagbisita sa kadakol na mga lugar na saiyang narekord.[6]
  • Sunod na nagbalik si Bashō ki Saigyō para sa inspirasyon sa arte.[7] Halimbawa, sa pagkotar kan rawitdawit ni Saigyō sa kahoy na pino sa Shiogoshi, siya nagsurat na "Kun igwa nin siisay man na mangahas na magsurat nin saro pang rawitdawit sa kahoy na pino na ini, garo ini naghihingoang magdugang nin ikaanom na muro sa saiyang kamot"..[8]
[baguhon | baguhon an source]

Hilingon man

[baguhon | baguhon an source]

Mga pinagkuanan

[baguhon | baguhon an source]
  • Meredith McKinney. Gazing at the Moon: Buddhist Poems of Solitude, Shambhala Publications, 2021 ISBN 978-1611809428.
  • Saigyô, Poems of a Mountain Home, translated by Burton Watson, Columbia University Press, 1991 ISBN 0-231-07492-1 cloth ISBN 0-231-07493-X pbk [233 pp.]
  • Saigyô, Mirror for the Moon: A Selection of Poems by Saigyô (1118-1190), translated by William R. LaFleur, New Directions 1978.
  • William R. LaFleur. Awesome Nightfall: The Life, Times, and Poetry of Saigyō. Boston: Wisdom Publications, 2003 ISBN 0-86171-322-2 pbk [177 pp] This is an expanded and matured reworking of the material in Mirror for the Moon.

Mga toltolan

[baguhon | baguhon an source]
  1. NHK Broadcasting Culture Research Institute, ed. (24 May 2016). NHK日本語発音アクセント新辞典. NHK Publishing. Unknown parameter |lang= ignored (|language= suggested) (help)
  2. Stoneman, Jack (February 2010). "Why Did Saigyō Become a Monk? An Archeology of the Reception of Saigyō's Shukke". Japanese Language and Literature 44 (2): 69–118.
  3. Watson, Burton. Saigyo: Poems of a Mountain Home. New York: Columbia University Press, 1991. p. 40
  4. Watson, Burton. Saigyo: Poems of a Mountain Home. New York: Columbia University Press, 1991. p. 81
  5. Watson, Burton. Saigyo: Poems of a Mountain Home. New York: Columbia University Press, 1991. p. 35
  6. Whitehouse, Wilfrid; Yanagisawa, Eizo (1974). Lady Nijo's Own Story: The Candid Diary of a Thirteenth-Century Japanese Imperial Concubine. Rutland and Tokyo: Charles E. Tuttle.
  7. Makoto Ueda, Matsuo Bashō (Tokyo 1970) p. 86 and p. 176
  8. Nobuyuki Yuasa trans., The Narrow Road to the Deep North (Penguin 1983) p. 138

Mga panluwas na takod

[baguhon | baguhon an source]