Saigyo
| Saigyō Hōshi (西行法師) | |
|---|---|
Si Saigyō Hōshi sa Hyakunin Isshu | |
| Minundagan | Satō Norikiyo (佐藤義清) 1118 Kyoto, Hapon |
| Kagadanan | Error: Need valid death date (first date): year, month, day |
| Alyas | Saigyō |
| Kasibotan | Pararawitdawit |
Si Saigyō Hōshi (西行 法師; Japanese na pagsayod: [saꜜi.ɡʲoː, -ŋʲoː],[1] 1118 – Marso 23, 1190) sarong Hapon na pararawitdawit kan huring Heian asin amay na panahon nin Kamakura.
Agi-agi sa buhay
[baguhon | baguhon an source]
Iminundag si Satō Norikiyo (佐藤義清) sa Kyoto sa sarong nobleng pamilya, siya nabuhay sa panahon kan traumatikong pagbalyo nin kapangyarihan sa pag-ultanan kan mga lumang noble sa korte asin kan mga bagong samurai na mga parapakilaban. Pagkatapos kan pagpoon kan panahon kan Mappō, an Budismo pigkonsiderar na nagluluya asin bako nang epektibo na paagi nin kaligtasan. An mga pagbabagong ini sa kultura sa panahon kan saiyang buhay nagdara nin pakamate nin kapungawan sa saiyang mga rawitdawit. Kan sia hoben pa, sia nagtrabaho bilang bantay sa retiradong Emperador Toba, alagad kan 1140 sa edad na 22, sa mga rason na dai pa aram ngunyan,[2] binayaan niya an kinabanon na buhay tanganing magin sarong monghe, na kinua an relihiyosong pangaran na En'i (円位).
Dai naghaloy kinua niya an panurat na pangaran na Saigyō (西行), boot sabihon "Paglakbay sa Sulnopan", sarong pagsambit sa Amida Buddha asin an paraiso sa Sulnopan. Nabuhay siyang solo sa halawig na panahon sa saiyang buhay sa Saga, Mt. Koya, Mt. Yoshino, Ise, asin kadakol pang ibang lugar, alagad siya mas midbid sa kadakol na halawig, poetikong mga pagbaklay na saiyang ginibo sa Amihanan na Honshū na sa huri nagtao nin inspirasyon ki Bashō sa saiyang Makitid na Dalan pasiring sa Laog.
Marahay siyang katuod ni Fujiwara no Teika.
An Sankashū (山家集; "Katiripunan nin sarong Harong sa Bukid") iyo an personal na koleksyon nin rawitdawit ni Saigyō. An iba pang koleksyon na kabali an mga rawitdawit ni Saigyō iyo an Shin Kokin Wakashū asin an Shika Wakashū.
Nagadan siya sa Templo nin Hirokawa sa Probinsya nin Kawachi (sa presenteng panahon Prepektura nin Osaka) sa edad na 72.
Estilo
[baguhon | baguhon an source]Kan panahon ni Saigyō, an Man'yōshū bako nang dakulang impluwensya sa waka na rawitdawit, kumpara sa Kokin Wakashū. Kun saen an Kokin Wakashū may kinaaraman sa suhetibong eksperyensya, pag-aling-aling nin tataramon, dalagan, asin eleganteng diksyon (bakong kolokyal o pseudo-Chinese), an Shin Kokin Wakashū (bilog sa rawitdawit na isinurat ni Saigyō asin iba pa na nagsusurat sa parehong estilo) bakong gayong suhetibo, igwa nin mas dikit na mga berbo asin mas interesado sa tataramon an pag-awit, na tinutugutan para sa pag-otro, igwa nin mga pahingalo sa dalagan, medyo mas kolokyal asin mas mapungaw asin mamundo. Huli sa maribok na panahon, si Saigyō nagtututok bako sana sa mono no aware (kamondoan gikan sa pagbabago) kundi pati na sa sabi (kapungawan) asin kanashi (kamunduan). Dawa ngani siya sarong mongheng Budista, si Saigyō nakadukot pa man giraray sa kinaban asin sa kagayunan kan naturalesa.
Mga halimbawa kan rawitdawit
[baguhon | baguhon an source]
Kadakol sa saiyang pinakamidbid na mga rawitdawit an nagpapahayag kan tensyon na namatean niya sa pag-oltanan kan mga ideyal na Budista na may pagsikwal asin an saiyang pagkamoot sa natural na kagayunan. Kadaklan sa mga monghe naghagad kuta na magadan na nakaatubang sa Sulnopan, tanganing akoon kan Buddha, alagad si Saigyō nakua an Buddha sa mga burak:
| Hapon | Rōmaji | Dakitaramon |
|
願はくは |
Negawaku wa |
|
An pagigin "daing puso" sarong ideyal kan pagkamonghe kan Budismo, na an boot sabihon an saro binayaan na an gabos na kamawotan asin pagkakabit:
| Hapon | Rōmaji | Dakitaramon |
|
心無き |
Kokoro naki |
Dawa an sarong tawo |
Si Saigyō nagbiyahe nin mahiwas, alagad an saro sa saiyang paboritong lugar iyo an Bukid Yoshino, na bantog sa mga burak nin cherry (Sakura):
| Hapon | Rōmaji | Dakitaramon |
|
吉野山 |
Yoshino-yama |
Malilingawan ko an agihan na pigmarkahan ko |
Legasiya
[baguhon | baguhon an source]- An mga pagbaklay ni Saigyō sarong inspirasyon para sa babaeng palasyo na si Lady Nijō, na nagrekord sa saiyang Towazugatari na siya nangaturugan na magsurat nin kaparehong libro sa pagbiyahe pagkatapos na mabasa an obra ni Saigyō sa edad na 8. Si Nijō kan huri nagsunod sa mga lakad ni Saigyō kan siya nagin sarong Budistang madre, na nagbisita sa kadakol na mga lugar na saiyang narekord.[6]
- Sunod na nagbalik si Bashō ki Saigyō para sa inspirasyon sa arte.[7] Halimbawa, sa pagkotar kan rawitdawit ni Saigyō sa kahoy na pino sa Shiogoshi, siya nagsurat na "Kun igwa nin siisay man na mangahas na magsurat nin saro pang rawitdawit sa kahoy na pino na ini, garo ini naghihingoang magdugang nin ikaanom na muro sa saiyang kamot"..[8]
Sa popular na kultura
[baguhon | baguhon an source]- 2016: The Great Passage, anime, kabtang 7
| An Wikimedia Commons igwa nin medya dapit sa Saigyō. |
Hilingon man
[baguhon | baguhon an source]Mga pinagkuanan
[baguhon | baguhon an source]- Meredith McKinney. Gazing at the Moon: Buddhist Poems of Solitude, Shambhala Publications, 2021 ISBN 978-1611809428.
- Saigyô, Poems of a Mountain Home, translated by Burton Watson, Columbia University Press, 1991 ISBN 0-231-07492-1 cloth ISBN 0-231-07493-X pbk [233 pp.]
- Saigyô, Mirror for the Moon: A Selection of Poems by Saigyô (1118-1190), translated by William R. LaFleur, New Directions 1978.
- William R. LaFleur. Awesome Nightfall: The Life, Times, and Poetry of Saigyō. Boston: Wisdom Publications, 2003 ISBN 0-86171-322-2 pbk [177 pp] This is an expanded and matured reworking of the material in Mirror for the Moon.
Mga toltolan
[baguhon | baguhon an source]- ↑ NHK Broadcasting Culture Research Institute, ed. (24 May 2016). NHK日本語発音アクセント新辞典. NHK Publishing. Unknown parameter
|lang=ignored (|language=suggested) (help) - ↑ Stoneman, Jack (February 2010). "Why Did Saigyō Become a Monk? An Archeology of the Reception of Saigyō's Shukke". Japanese Language and Literature 44 (2): 69–118.
- ↑ Watson, Burton. Saigyo: Poems of a Mountain Home. New York: Columbia University Press, 1991. p. 40
- ↑ Watson, Burton. Saigyo: Poems of a Mountain Home. New York: Columbia University Press, 1991. p. 81
- ↑ Watson, Burton. Saigyo: Poems of a Mountain Home. New York: Columbia University Press, 1991. p. 35
- ↑ Whitehouse, Wilfrid; Yanagisawa, Eizo (1974). Lady Nijo's Own Story: The Candid Diary of a Thirteenth-Century Japanese Imperial Concubine. Rutland and Tokyo: Charles E. Tuttle.
- ↑ Makoto Ueda, Matsuo Bashō (Tokyo 1970) p. 86 and p. 176
- ↑ Nobuyuki Yuasa trans., The Narrow Road to the Deep North (Penguin 1983) p. 138
Mga panluwas na takod
[baguhon | baguhon an source]- Classical Japanese Database - has some poems by Saigyō in translations and in the original Japanese
- E-text of his poems in Japanese
- digital 西行庵
- 山家集の研究
- Articles containing Japanese-language text
- Age error
- Pages with Japanese IPA
- AC na may 16 mga elemento
- Mga artikulo sa Wikipedia na igwang mga panmidbid na SELIBR
- Mga artikulo sa Wikipedia na igwang mga panmidbid na BIBSYS
- Mga artikulo sa Wikipedia na igwang mga panmidbid na MusicBrainz
- Mga artikulo sa Wikipedia na igwang mga panmidbid na NLA
- Mga artikulo sa Wikipedia articles na igwang raot na mga panmidbid sa authority control (SBN)
- Mga artikulo sa Wikipedia na igwang mga panmidbid na SNAC-ID
- 1118 na pagkamundag
- 1190 nagadan
- Mga pararawitdawit na Hapon kan ika-12 siglo
- Mga pararawitdawit na Budista
- Hyakunin Isshu na mga pararawitdawit
- Klerong Budista kan panahon nin Heian
- Klerong Budista kan panahon nin Kamakura
- Mga mongheng Budista sa Shingon