Susan McClary

Susan McClary
Minundagan	(1946-10-02) Oktobre 2, 1946 St. Louis, Missouri, U.S.
Kasibotan	Musicologist
Edukasyon	Southern Illinois University (BA) Harvard University (MA, PhD)
Tuyo	Music, feminism
Bantog na gibo	Feminine Endings: Music, Gender, & Sexuality
Agom	Robert Walser

Si Susan Kaye McClary (namundag kan Oktubre 2, 1946) sarong Amerikanong musikologo na asosyado sa " bagong musikolohiya ". Bantog sa saiyang trabaho na pinagsasaro an musikolohiya sa peministang kritisismo sa musika, si McClary sarong propesor nin musikolohiya sa Case Western Reserve University .

Amay na buhay asin edukasyon

Si McClary namundag sa St. Louis, Missouri, asin nag-ako kan saiyang BA kan 1968 gikan sa Southern Illinois University . Nag-adal siya sa graduate school sa Harvard University kun saen naresibe niya an saiyang MA kan 1971 asin an saiyang PhD kan 1976. An saiyang disertasyon sa doktorado iyo an pagbalyo gikan sa modal pasiring sa tonal na organisasyon sa mga obra ni Monteverdi . An enot na kabanga kan saiyang disertasyon kan huri pinagtrabaho giraray asin pinalawig sa saiyang libro kan 2004, Modal Subjectivities: Self-fashioning in the Italian Madrigal . Nagtukdo siya sa Unibersidad kan Minnesota (1977–1991), Unibersidad kan McGill (1991–1994), Unibersidad kan California, Berkeley (1993), asin Unibersidad kan California, Los Angeles (1994–2011), bago nagin Propesor kan Musikolohiya sa Case Western Reserve University. Nagkapot man siya nin limang taon na pagkapropesor sa Unibersidad kan Oslo (2007–2012).

Karera

Saro sa saiyang pinakamidbid na mga obra iyo an Feminine Endings (1991). An "feminine ending" sarong terminong musikal na dati komun na ginagamit tanganing iparisa an sarong maluyang frase na katapusan o kadensya . An obra nagsasakop kan mga konstruksyon musikal kan kasarian asin sekswalidad, mga aspetong may kasarian kan tradisyonal na teorya nin musika, sekswalidad na may kasarian sa naratibo sa musika, musika bilang sarong diskurso na may kasarian, asin mga estratehiya sa diskurso kan mga babaeng musikero.

Isinusuherir ni McClary na an pormang sonata pwedeng interpretaron bilang sexist o misogynistic asin imperyalista, asin na, "an tono mismo – sa proseso kaini nin pagbugtak nin mga inaasahan asin sunod na pagpugol kan ipinanugang kaotoban sagkod sa kulminasyon – iyo an prinsipal na paaging musikal sa laog kan panahon poon 1600 sagkod 1900 para sa pagpukaw asin pag-channel kan kamawotan." Siya nag-interpretar kan prosedimiento kan sonata para sa mga konstruksyon kaini kan kasarian asin sekswal na identidad. An primero, "maskulino" na susi (o enot na grupo nin subject) nagrerepresentar kan lalaking sadiri, mantang an segundaryo, "feminine" na susi (o ikaduwang grupo nin subject), nagrerepresentar kan saro pa, sarong teritoryo na dapat na tukduan asin sakopon, na isisimila sa sadiri asin sinabi sa tonic home key. 

Si McClary nagbugtak kan mga argumentong peministang kan saiyang enot na libro sa mas mahiwas na sosyopolitikal na konteksto sa Conventional Wisdom (2000). Sa laog kaini, siya nagtutulod na an tradisyonal na musikolohikal na paghona kan pag-eksister kan mga "purong musikal" na elemento, na suway sa kultura asin kahulugan, an sosyal asin an hawak, sarong pag-orgulyo na ginagamit tanganing tahoban an mga sosyal asin politikal na mga imperatibo kan pananaw sa kinaban na nagpoprodusir kan klasikal kanon na pinakapinahahalagahan kan mga musikologo. Sinisiyasat niya an pagmukna nin mga kahulugan asin identidad, an iba mapan-api asin hegemoniko, an iba afirmatibo asin resistente, sa musika sa paagi kan pagsambit kan mga kombensyon sa musika sa blues, Vivaldi, Prince, Philip Glass, asin iba pa. 

Mantang nahihiling kan nagkapira bilang labi-labing radikal, an saiyang trabaho naimpluwensiyahan kan mga musikologo arog ni Edward T. Cone, mga teorista sa kasarian asin mga kritiko sa kultura arog ni Teresa de Lauretis, asin iba pa na, arog ni McClary, nasa pag-ultanan, arog ni Theodor Adorno . Si McClary mismo nag-admitir na an saiyang mga pag-analisar, dawa ngani may katuyuhan na magdekonstruhir, nakikikabtang sa esensyalismo .

Kritisismo

Sa Enero 1987 na isyu kan Minnesota Composers Forum Newsletter, si McClary nagsurat manungod sa Ikasiyam na Simfoniya ni Ludwig van Beethoven :

An punto nin pag-utro sa enot na hiro kan Ikasiyam saro sa pinakamakangingirhat na mga momento sa musika, ta an maingat na inandam na kadensa nasusupog, na nag-uubos nin enerhiya na sa katapustapusi nagpuputok sa nakakapugol na paragadan na kaanggotan nin sarong paralugos na dai kayang makakua nin katalingkasan.

An sentence na ini nagpukaw asin padagos na nagbubunga nin dakulang hanay nin mga simbag. Si McClary sunod na pig-rephrase an pasahe na ini sa Feminine Endings :

'[...] [An] punto nin pag-utro sa enot na hiro kan Ikasiyam na Simfoniya ni Beethoven nagbubukas kan saro sa pinakamakangingirhat na madahas na mga pangyayari sa kasaysayan kan musika. An problema na ginibo ni Beethoven para sa hiro na ini iyo na garo baga ini nagpopoon bago pa man an tema kan simfoniya nakamit an saiyang identidad. (128)

Padagos siyang nagkonklusyon na "An Ikasiyam na Simfoniya iyo an posibleng pinakanakakapukaw na artikulasyon sa musika kan mga magkakontrahan na mga impulso na nag-organisar kan kulturang patriarkal poon pa kan Kaliwanagan" (129). An mga kritisismo ni McClary na pinag-oolayan sa ibaba nanonongod sa orihinal na bersyon kan pasahe. Nagkapirang mga komentarista an nagkontra sa mga karakterisasyon ni McClary, kabali si Robert Anton Wilson, Elaine Barkin, asin Henry Kingsbury .

An teorista nin musika na si Pieter van den Toorn nagreklamo na an mga polemika ni McClary nagninigar kan asosyal na awtonomiya kan absolutong musika ; siya nagmamakulog sa pormal na pag-analisar sa tradisyon ni Schenker .. Si Van den Toorn nagrereklamo, halimbawa, na "Huli sa sarong pagkaongis sa sekswalidad kan lalaki, na piglaladawan kaini bilang sarong bagay na brutal asin makauuyam, an mga irrelevancy pigbabasa sa musika." An reklamo ni Van den Toorn pinahimutikan kan musikologo na si Ruth Solie. Si Van den Toorn nagsimbag nin sarong libro manungod sa mga isyung ini. An musikologo na si Paula Higgins, sa saro pang kritisismo kan gibo ni McClary, nag-obserbar na "an saro nagngangalas ... kun [si McClary] dai estratehikong nag-ko-opt kan feminismo bilang sarong sarahotan para sa mga pag'atake nin gerilya sa natad." Si Higgins nagrereklamo kan "truculent verbal assaults sa mga musicological straw men" ni McClary,  : 176 asin nag-obserbar na "Para sa gabos na kritisismo sa kulturang hip na pig-importar gikan sa ibang larangan, binayaan ni McClary an mga cobwebs kan patriarkal na kaisipan sa musika na kadaklan dai nababago."  : 178 Si Higgins kritikal man sa praktis nin pagsitar ni McClary nin huli ta ini manungod sa ibang mga iskolar sa lugar kan peministang kritisismo sa musika.

An pianista asin kritiko na si Charles Rosen nagkomento man sa bantog na pasahe. Linilikayan niyang maanggot sa arin man sa mga basehan na nasambit sa itaas, asin andam siyang mag-admitir nin mga sekswal na metapora sa pag-analisar kan musika. An dai pagkakaoyon ni Rosen iyo sana an pagtasa ni McClary sa musika:

Igwa kita nguna kan saiyang karakterisasyon kan momento nin pag-utro sa enot na hiro kan Ikasiyam na Simfoniya ni Beethoven:

An frase manungod sa paragadan na kaanggotan kan paralugos poon kaidto binawi na [siring sa nasambit sa itaas], na nagpapahiling na narealisar ni McClary na ini nagtao nin problema, alagad igwa ining dakulang merito na midbidon na may pambihirang nangyayari digdi, asin an metapora ni McClary nin sekswal an kadahasan bakong maraot na paagi nin paglaladawan kaiyan. An kadepisilan iyo na an gabos na metapora sobrang simple, arog kan mga nakakaaling na saradit na istorya na ginamit kan mga kritiko nin musika kan ika-19 siglo tanganing mag-imbento manungod sa mga obra nin musika para sa mga paradalan na an literasiya sa musika dai pa gayong napauswag. Dai ko, sa sadiri ko, nahihiling na an kadensa nasusupog o na-dammed up sa anuman na nakakapugol na kahulugan, alagad tinawan sana nin medyo deviant na hiro na halipot na nag-uulang kan total na kaotoban.

Tanganing ipadagos an sekswal na imahe, dai ko maiisip na an paralugos na dai kayang makamit an katalingkasan sarong igong analogue, alagad nadadangog ko an pasahe na garo baga si Beethoven nakanompong nin paagi tanganing an sarong orgasmo maghaloy nin labing anom na bar. An dahelan kan pagigin nakakabigla kan agihan, iyo an kapangyarihan na magdanay sa laog nin halawig na frase kan satuyang piglalaoman bilang sarong halipot na pagsabog. Sa kredito ni McClary, dapat sabihon na an sarong klase nin metaporikal na paglaladawan kaipuhan, asin kaipuhan pa ngani, alagad boot kong isuherir na mayo nin magigin nakakakontento o depinido.

Sinabi man ni McClary na siya "makakasabi nin sarong bagay na magayon manungod ki Beethoven", na sabi kan saiyang String Quartet, Op. 132, "Pirang pidaso an nagtatao nin buhay na imahe nin nabari na subjetividad an pagbukas kan Op. 132."

Parati akong hinahapot kan mga tawo kun ako nagbabasol na isinurat ko an essay na ini. Nabuhay ako sa mga resulta sa laog nin labing treyntang taon, asin dawa gurano kadakol an sakong ipublikar sa modal theory o Kaija Saariaho, ako pirming mamimidbid sa sentence na ini, na haros pirming hinahale sa konteksto. Nagdadali akong sambiton na nagtukdo ako nin kurso sa mga quartet ni Beethoven kada ikaduwang taon poon kan 1980; apwera sana kun an sarong estudyante nag-google sako asin naghapot manungod sa kontrobersiya, mayo nin siisay man sa sakong mga klase an magkakaigwa nin ano man na ideya kan sakuyang pigtutubodan na pagkaongis sa kompositor na ini. Alagad dai, dai ako nagsosolsol . Nagtitindog pa man giraray ako sa sakuyang argumento asin dawa sa sakuyang imahe pagkatapos kan gabos na taon na ini.

Personal na buhay

Si McClary kasal sa musikologo na si Robert Walser .

Piniling bibliograpiya

• McClary, Susan (1987). "The Blasphemy of Talking Politics during Bach Year". In Leppert, Richard; McClary, Susan. Music and Society: The Politics of Composition, Performance and Reception. Cambridge, Massachusetts: Cambridge University Press. pp. 13–62. ISBN 0521327806. 
• Terminal Prestige: The Case of Avant-Garde Music Composition, 1989 
• — (1992). Georges Bizet: Carmen. Cambridge, Massachusetts: Cambridge University Press. ISBN 9780521398978. 
• — (2002). Feminine Endings: Music, Gender, & Sexuality (2nd ed.). Minneapolis: University of Minnesota Press. ISBN 9780816641895. 
• Queering the Pitch: The New Gay and Lesbian Musicology 
• Conventional Wisdom: The Content of Musical Form 
• Modal Subjectivities: Self-Fashioning in the Italian Madrigal 
• Desire and Pleasure in Seventeenth-Century Music