Artemisia Gentileschi

Gikan sa Bikol Sentral na Wikipedia, an talingkas na ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search
Artemisia Gentileschi, Self-Portrait as the Allegory of Painting, 1638–39, Royal Collection

Si Artemisia Gentileschi o Artemisia Lomi (Italian pronunciation: [arteˈmiːzja dʒentiˈleski]; July 8, 1593 c.1656) sarong Italyanong Baroque na parapinta, na sa ngunyan kinukonsidera na pinakadakol na nagibong parapinta sa henerasyon sunod sa Caravaggio. Sa panahon kan an mga babaying parapinta dae madaling inaako nin komunidad kan mga artists o patron, siya an enot na babayi na naging miyembro kan Accademia di Arte del Disegno sa Florence asin nagkaigwa nin mga kliyente sa internasyonal.[1]

Siya naging partikular sa pagpinta nin mga ladawan kan mga nagsasakit na mga babayi sa mitolohiya, mga alegorya asin Bibliya - biktima, pagpapakagadan asin mga madirigma.[2] An mga sikat niyang tema iyo an Susanna and the Elders (partikular an bersyon 1610 sa Pommersfelden) asin Judith Slaying Holofernes (an pinakasikar sa 1614–20 bersyon sa Uffizi gallery) asin Judith and Her Maidservant (an saiyang bersiyon kan 1625 sa Detroit Institute of Arts).

Judith and her Maidservant, 1625, Detroit Institute of Arts

Siya midbid sa pagpahiling kan pigura nin mga kababaihan, dawa huba o mau gubing[3][4] Si Artemisia sikat man asin may talento sa pagkulay, bako lang komposisyon buong magin man sa rarom.[5][6]

Susanna and the Elders, 1610, an enot niyang sikat na gibo, Schönborn Collection, Pommersfelden
Salome with the Head of Saint John the Baptist, c. 1610–1615, Budapest
Self-Portrait as a Lute Player, 1615–17
Jael and Sisera, c. 1620
Judith Slaying Holofernes, 1614–20, 199 x 162 cm, Galleria degli Uffizi, Florence
Cleopatra, 1633–35
Sleeping Venus, ca. 1625–1630, Virginia Museum of Fine Arts
Judith and her Maidservant, 1613–14, Palazzo Pitti, Florence
Esther before Ahasuerus
Lucretia, 1620–21
Mary Magdalene

Mga toltolan[liwaton | liwaton an gikanan]

  1. Bissell, R. Ward. Artemisia Gentileschi and the Authority of Art Critical Reading and Catalogue Raisonné. University Park: Pennsylvania State University Press, 1999.
  2. Lubbock, Tom (September 30, 2005), "Great Works: Judith and her Maidservant", The Independent, London, p. 30, Review section, archived from the original on May 2, 2015Page Module:Citation/CS1/styles.css has no content.
  3. Patrizia Cavazzini, "Artemisia in Her Father's House", in Orazio and Artemisia Gentileschi (New Haven and London, 2001), pp. 283–95.
  4. Mary D. Garrard, "Artemisia Gentileschi's Self Portrait as the Allegory of Painting", The Art Bulletin, Vol. 62, No.1 (Mar.,1980) pp. 97–112.
  5. Adelina Modesti, "'Il Pennello Virile': Elisabetta Sirani and Artemisia Gentileschi as Masculinized Painters?" in Artemisia Gentileschi in a Changing Light, ed. Shelia Barker (Turnhout, 2018)
  6. Jesse Locker, "Artemisia in the Eyes of the Neapolitan Poets," from Artemisia Gentileschi: The Language of Painting (New Haven: Yale University Press, 2015)

Sambiton an kasalaan: <ref> tatak na igwang pangaran na "Benedetti" na pinagkahulugan sa <references> na dae pinaggagamit sa nakaaging teksto.
Sambiton an kasalaan: <ref> tatak na igwang pangaran na "Brigstocke" na pinagkahulugan sa <references> na dae pinaggagamit sa nakaaging teksto.
Sambiton an kasalaan: <ref> tatak na igwang pangaran na "British Museum" na pinagkahulugan sa <references> na dae pinaggagamit sa nakaaging teksto.
Sambiton an kasalaan: <ref> tatak na igwang pangaran na "Cohen" na pinagkahulugan sa <references> na dae pinaggagamit sa nakaaging teksto.
Sambiton an kasalaan: <ref> tatak na igwang pangaran na "Gunnell" na pinagkahulugan sa <references> na dae pinaggagamit sa nakaaging teksto.