Jump to content

Asma bint Abi Bakr

Gikan sa Bikol Sentral na Wikipedia, an talingkas na ensiklopedya
Asmā' bint Abi Bakr
Native nameأسماء بنت أبي بکر
Kamundaganc. 595 or 594 CE
Hejaz, Arabia
Kagadananc. 695 (aged 100)
Mecca, Umayyad Caliphate
Lulubngan
Jannat al-Mu'alla, Mecca
Midbid bilangBeing a companion of Muhammad, daughter of Abu Bakr and sister of Aisha
TituloDhat an-Nitaqayn
AgomZubayr ibn al-Awwam
Mga aki
Sadiring-tao
PamilyaBanu Taym (Family tree of Abu Bakr)

Si Asmāʾ bint Abī Bakr (Arabic: أسماء بنت أبي بكر; c. 595/594 – 694-695CE) na binansagan na Dhat an-Nitaqayn (ibig sabihon siya na may duwang sinturon) na saro sa mga kaibahan kan propetang Islam na si Muhammad asin kabangang tugang na babae an saiyang ikatlong agom si Aisha. An saiyang bansag na Dhat an-Nitaqayn na itinao sa saiya ni Muhammad sa panahon kan paglipat sa Medina. Siya na itinuturing na saro sa mga pinakabistong Islamic figure, nin huli ta tinabangan niya si Muhammad kan Hijrah poon Mecca hanggang Medina.

Pamilya[baguhon | baguhon an source]

Aki niya an babaying Abu Bakr. An saiyang ina iyo si Qutaylah bin Abd al-Uzza, asin siya an bilog na tugang ni Abd Allah ibn Abi Bakr. An saiyang mga kabangang tugang na babae iyo sinda Aisha asin Umm Kuthum bint Abi Bakr, asin an saiyang mga tugang sa ama iyo sina Abd al-Rahman ibn Abi Bakr asin Muhammad ibn Abi Bakr. Igwa man sya nin madrasta hali sa tribong Kinana, si Umm Ruman bint Amir, asin sarong tugang na lalaki sa lakdang, al-Tufayl ibn al-Harith al-Azd.[1] [2][3][4][5] mga historyador na sinda Ibn Kathir asin Ibn Asakir nagtasar nin tradisyon na si Asa sampulong taon mas matua ki Alisa;[6] alagad segun sa Al-Dhahabi, an pagkakaiba kan edad na trese hanggang kensing taon.[7]

Biograpiya[baguhon | baguhon an source]

Kaamayi kan buhay: 603/604-610[baguhon | baguhon an source]

Diborsiyo an mga magurang ni Asma bago magpuon na maghulit kan mensahe nin Islam si Muhammad.[8] Huli kaini siya nagdanay sa harong kan saiyang ama.[9]

Si Asma an saro sa pinakaenot na nag-ako kan Islam, siya nakalista sa ika-10 sa lista ni Ibn Ishaq' kan mga inako an Islam sa imbitasyon nin Abu Bakr.[10]

Kan si Muhammad asin Abu Bakr nagpaili sa lungib nin Tsur sa luwas kan Mecca sa saindang migrasyon pasiring Medina kan 622, si Asma dati nagdadara sainda nin pagkakan sa irarom nin takop nin kadikloman. Kan an duwang lalaki naghale sa lungib, si Asma ikinonektar an mga paninda sa duwang paha kan saiyang cover, asin huli kaini inako niya hale ki Muhammad an titulong Dhat an-Nitaqayn, meaning "She of the Two Belts".

Napangagom siya ki Zubayr ibn al-Awwam dai nahaloy bago an Hijra.[11]Nag-iba siya ki Medina pakalihis nin pirang bulan.[12]

Medina: 623 nagpapadagos[baguhon | baguhon an source]

Si Asma an nakakua kan saiyang mga bagong kasangahan na magin "mga babaeng nasa isip". Siya sarong pobreng bakla, asin dati man ining nag-iirintura nin tinapay para sa saiya.[13] Siya asin si Al-Zubayr nag'abot sa Medina na may "niapon na rogaring ni oripon o anoman na pagsasadiri sa daga apuwera kan saiyang kabayo." piggamit ni Asma an pagkakan sa kabayo, pagkua kaini tanganing magsabrit asin magguhit nin mga petsa-gapo para igdi. Si Muhammad an nagtao ki Al-Zubayr nin pirang petsa-palms sa Medina, asin si Asma dati nagdadara nin mga date-stone sa saiyang payo hale sa hardin pasiring sa saindang harong, pagbaklay na mga duwang kilometro. Sarong aldaw, uminagi sia sa Muhammad, na nag - alok nin pagpuli nia sa saiyang kamelyo, alagad natakot sa pag - imon kan agom kaini, may kababaan nin boot siang nagsayuma. Minsan siring, sinabihan sia ni Al-Zubayr na maninigo kutanang inako nia imbes na darahon an magabat na pasan na iyan sa ibaba. Kan si Abu Bakr sa huri tinawan sinda nin oripon, sinabi ni Asma na "garo man sana ako binutasan niya."[13]

An saiyang ina na si Qutaylah nagbisita sa saiya sa Medina, na may darang mga regalo nin mga petsa, ghee, asin mimosa na mga dahon. Dai sia aakoon ni Asma sa harong o aakuon nia an mga regalo sagkod na sugoon nia an saiyang tugang na si Aisha tanganing konsultahon si Muhammad. Si Muhammad nagsadol na tama para ki Asma na magpaheling nin pagkamapag - istimar sa saiyang ina"[8]

Nagkaigwa nin walong aki si Asma asin Al-Zubayr.

  1. Abd Allah
  2. al-Mundhir.
  3. Asim.
  4. al-Muhajir.
  5. Khadija.
  6. Um al-Hans.
  7. Sarong"isa.
  8. Urwah, sarong mayor na parapaabot nin ahadith.[14]

An Ralaban nin Yarmouk[baguhon | baguhon an source]

An Batalya kan Yarmuk sa 636 hinihiling na saro sa pinaka'atikong laban sa historya nin militar. An mga Muslim daog na marhay kan Bizantino alagad, sa tabang kan mga babae asin solteritong kaiba ninda, pinalayas ninda an Imperyo nin yzantine sa Siria.[15]

692: Kagadanan[baguhon | baguhon an source]

Nagadan si Asma pirang aldaw pagkatapos magadan an saiyang aki na nagadan kan Martes 17 Jumada al-Ula sa 73 AH"[16].Asa kan siya 100 anyos (lunar) asin gurang.[17][18][19]

Asma was 17th person who became Muslim and she was 10 years older than her sister, Aisha. She passed away ten days after death of her son while she was 100 years old and all of her teeth were healthy. It was in the year 73 AH[20]

Iba pang babasahon[baguhon | baguhon an source]


Toltolan[baguhon | baguhon an source]

  1. Muhammad ibn Saad, Tabaqat, vol. 8. Translated by Bewley, A. (1995). The Women of Madina, p. 193. London: Ta-Ha Publishers.
  2. Muhammad ibn Ahmad al-Dhahabi. Siyar a'lam al-nubalaa (The Lives of Noble Figures) vol. 2 #143.
  3. 'Asakir, Ibn (1998). History of Damascus. p. 8. 
  4. Al-Dhahabi, Muhammad ibn Ahmad. Siyar a'lam al-nubala'. pp. Vol 2, 289. 
  5. Asqalani, Ibn_Hajar. al-Isaba fi tamyiz al-Sahaba. p. 1810. 
  6. Dameshghi, Ibn Kasir. Albedayat wa Alnahaya. pp. chapter 8, page 345. 
  7. Muhammad ibn Ahmad al-Dhahabi. Siyar a'lam al-nubalaa (The Lives of Noble Figures) vol. 2 #143.
  8. 8.0 8.1 Bewley/Saad p. 178.
  9. Al-Tabari vol. 39 p. 172.
  10. Guillaume, A. (1955). A Translation of Ishaq’s Sirat Rasul Allah, p. 116. Oxford: Oxford University Press.
  11. "Family Tree Abu bakr". Quran search online. Archived from the original on 27 September 2013. Retrieved 28 September 2012.
  12. Bewley/Saad p. 177.
  13. 13.0 13.1 Bewley/Saad p. 177.
  14. Bewley/Saad p. 176.
  15. Nafziger, George F.; Walton, Mark W. (2003). Islam at war: a history. Westport (Conn.): Praeger. pp. 6,30. ISBN 978-0-275-98101-3. 
  16. Bewley/Saad 8, p. 180.
  17. Ibn Kathir, Al-Bidayah wa’l-nihayah, Vol. 8, p. 372, Dar al-fikr al-`arabi, Al-jizah, 1933
  18. Ibn Hajar Asqalani, Tahdhib al-Tahdhib, p. 654, Arabic, Bab fi’l-nisa’, al-harfu’l-alif, Lucknow
  19. Siyar A’lama-nubala, Al-Zahabi, Vol. 2, pg 289, Arabic, Muassasatu-risalah, 1992
  20. Al_Qari, Ali. Merghah Almafatih : Sharh Meshkat Almasabih. p. 331.