Mga tataramon na Mas Dakulang Sentral Filipino

Gikan sa Bikol Sentral na Wikipedia, an talingkas na ensiklopedya
(Pinagbalikwat gikan sa Mas Dakulang Sentral Filipino)
Jump to navigation Jump to search
Mas Dakulang Sentral Filipino
Heograpikong
Distribusyon
Filipinas
Norteng Sulawesi, Indonesya
Pag-uuring panlinguwistiko Austronesyo
Mga subdibisyon
Glottolog grea1284[1]


An mga tataramon na Mas Dakulang Sentral Filipino sarong pigpanukalang subgroup kan pamilya nin tataramon na Austronesian . An mga ini pigtataram sa katahawan dangan kasurang parte kan Filipinas, asin sa Norteng Sulawesi.[2] An subgrupong ini pigpanukala ni Robert Blust (1991) na pigbase sa leksikal asin ponologikal na ebidensya,[2] asin pigtanggap kan kadaklan sa mga espesyalista sa larangan.[3][4][5][6]

Kadaklan sa mga mayoridad na mga tataramon kan Filipinas kabali sa sub-grupong Mas Dakulang Sentral Filipino: Tagalog, an mga tataramon na Bisaya Cebuano, Hiligaynon, Waray; Bikol Sentral, Maranao asin Maguindanao.[7] Sa isla kan Sulawesi, Indonesya, an Gorontalo an pantolong-pinakadakula sa numero nin pigtataram.[8]

Uusipon[liwaton | liwaton an gikanan]

Segun ki Blust, an distribusyon ngunyan kan mga tataramon na Mas Dakulang Sentral Filipino iyo an resulta kan paglawak na nangyari mga 500 B.C. dangan na kun saen nagtulod sa paglebel kan lingguwistiko dibersidad sa lugar sa sentral asin kasuran na Filipinas, na winalat an Ati, an mga tataramon na Norteng Mangyan, an mga tataramon na Kalamian asin an mga tataramon na Sur na Mindanao bilan mga nawalat kan amay na dibersidad na ini.[2]

Klasipikasyon[liwaton | liwaton an gikanan]

Igwa an sub-grupong Mas Dakulang Sentral Filipino nin mga minasunod na mga mikrogrupo:[2]

Mga Toltolan[liwaton | liwaton an gikanan]

  1. Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2017). "Greater Central Philippine". Glottolog 3.0. Jena, Germany: Max Planck Institute for the Science of Human History. 
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 Blust, Robert (1991). "The Greater Central Philippines hypothesis". Oceanic Linguistics 30 (2): 73–129. doi:10.2307/3623084. 
  3. Lobel, Jason William. (2013). Philippine and North Bornean languages: issues in description, subgrouping, and reconstruction. Ph.D. dissertation. Manoa: University of Hawai'i at Manoa.
  4. Reid, Lawrence A. (2018). "Modeling the linguistic situation in the Philippines." In Let's Talk about Trees, ed. by Ritsuko Kikusawa and Lawrence A. Reid. Osaka: Senri Ethnological Studies, Minpaku. Plantilya:Doi
  5. Smith, Alexander D. (2017). "The Western Malayo-Polynesian Problem". Oceanic Linguistics 56 (2): 435–490. doi:10.1353/ol.2017.0021. 
  6. Himes, Robert S. (2002). "The Relationship of Umiray Dumaget to Other Philippine Languages". Oceanic Linguistics 41 (2): 275–294. 
  7. "Ethnologue report for Philippines". http://www.ethnologue.com/16/show_country/PH/. 
  8. "Ethnologue report for Indonesia (Sulawesi)". http://www.ethnologue.com/16/show_country/IDL/.